Ο τελικός του Παγκοσμίου κυπέλλου, ανάμεσα στην καλύτερη ομάδα της Λατινικής Αμερικής και νικήτρια του Κόπα Αμέρικα, Αργεντινή και την Παγκόσμια πρωταθλήτρια Γαλλία, οι οποίες θα προσπαθήσουν να κατακτήσουν το τρίτο τρόπαιο της ιστορίας τους.
Παγκόσμια πρωταθλήτρια το 1978 και το 1986 η Αργεντινή, η οποία θα προσπαθήσει σήμερα το απόγευμα να σηκώσει για τρίτη φορά το βαρύτιμο τρόπαιο. Τρεις φορές επίσης φιναλίστ, το 1930, το 1990 και το 2014 στα γήπεδα της Βραζιλίας και το θρυλικό «Μαρακανά», εκεί όπου στο 0-1 στην παράταση από την Γερμανία προδόθηκε από την αστοχία της και την έλλειψη καθαρού μυαλού στην τελική προσπάθεια. Ένας τελικός πάντως, όπου υπήρχαν πέρα του Μέσι στο ρόστερ πολλές «πριμαντόνες», όπου πέρα από την αναμφίβολη αξία τους, «πρόδωσαν» την ομάδα τους βάζοντας στο παιχνίδι τους και το Εγώ τους. Περνώντας στην φετινή διοργάνωση, δεν ήταν λίγοι αυτοί που μετά το σοκ της πρεμιέρας και το 1-2 από την Σαουδική Αραβία, είπαν πως για ακόμα μια φορά υπάρχει μεγάλος βάρος και ειδικά στο Λιονέλ Μέσι. Κάτι πάντως που δεν έχει ισχύ, καθώς ο Μέσι όχι μόνο μετά την κατάκτηση του πρόσφατου Κόπα Αμέρικα μέσα στο «Μαρακανά» στον τελικό με την Βραζιλία, έβγαλε από πάνω του την ρετσινιά πως δεν έχει ένα τίτλο με το εθνόσημο, αλλά και γιατί σε ρόλο «Ελ Σιντ» οδήγησε την ομάδα του και τους συμπαίκτες τους στον φετινό τελικό. Με την εκπληκτική μάλιστα τετράδα στον άξονα, τους «στρατιώτες», Ντε Πολ, Παρέδες, Φερνάντες και Μακ Άλιστερ, έχει κάθε λόγο να αξιώνει σήμερα το βαρύτιμο τρόπαιο.
Στην άλλη πλευρά, η πληρέστερη ομάδα του φετινού Παγκοσμίου Κυπέλλου, η καλύτερη με διαφορά ομάδα της Ευρώπης και φυσικά η Παγκόσμια πρωταθλήτρια Γαλλία, η οποία θέλει να γίνει η τρίτη, μετά την Ιταλία και την Βραζιλία που κάνει το back to back. Μια ομάδα, για την οποία ο Ντιντιέ Ντεσάν έχει την χαρά να έχει ένα εντυπωσιακό και γεμάτο ρόστερ, παρά μάλιστα τις σημαντικές απουσίες πριν την έναρξη της φετινής διοργάνωσης και μία ομάδα που υπάρχει πάντα κάποιος στον πάγκο για οποιαδήποτε θέση, εκτός ίσως του «πυλώνα» Γκριεζμάν. Χαρακτηριστικό πάντως, πως δέχθηκε γκολ σε όλα τα ματς που έδωσε μέχρι το 2-0 του ημιτελικού με το Μαρόκο, δείχνοντας πως είναι σε μία γενικότερη λογική του βάζει περισσότερα γκολ, σε σχέση με το πόσα θα επιτρέψει στους αντίπαλους να βάλουν, ποντάροντας φυσικά στην ποιότητα, τον πλουραλισμό και την έφεση στο σκοράρισμα.
Καλές βέβαια οι παραπάνω αναλύσεις, αλλά απόλυτη ισορροπία, περνώντας στο στοιχηματικό μέρος του τελικού. Απόλυτη ισορροπία, παρά τα κάποια νεκρά διαστήματα της Αργεντινής στα νοκ άουτ, όταν προηγήθηκε 2-0 με την Αυστραλία και την Ολλάνδία, αλλά και το ότι η Γαλλία δεν δείχνει εντελώς άτρωτη.
Εκτίμηση: G/G
